سلام  چند روزي بود كه به حمد الله پيش بيني هواشناسي درست از اب در اومد و چند روزي اسمون حسابي از خجالت زمين در اومد (خدا رو شكر) از اونجايي كه چند سالي بود كه برف نيومده بود  هوس راه رفتن توي برف به سرم زده بود   بعد از بارندگي گفتيم بريم بالاي كوه اخه اونجا رو برف سفيد پوش كرده بود  اين رو هم بگم كه من حسابي از سرما حساسم  و  هميشه با خودم ميگم خدا جون نميشه همش تابستون باشه  به هر حال حدودا ساعت 2 بعد از ظهر  با موتور راهي كوه شديم  چند كيلومتري رفتيم ولي چشمتون روز بد نبينه چنان سرما بر بدن من نفوذ كرد كه به مغز استخوان رسيد  تو راه يكي دو بار ايستادم تا با اگزوز موتور دستاي يخ زده خودم رو كه كاملا بي حس شده بودن رو گرم كنم  تو راه با يكي از دوستانم همسفر شدم  وقتي به بالاي كوه رسيديم ديدم اي داد و بيداد  اين فقط ما نبوديم كه ذوق برف بازي رو داشتيم  ملت اونجا ريختن  بعضي ها با ماشين و بعضي با موتور البته بودند افرادي كه با پاي پياده هم ميومدن  خلاصه رسيديم بالا  ولي من دنبال برف نبودم  داشتم ميگشتم تا ببينم كدوم خدابيامرزي يه اتيشي به راه كرده تا گرم بشيم  البته  گشتن ما زياد طول نكشيد چون چند تا از هم شهريها با تمام تجهيزات اونجا بودن  يه بفرما از اونها كافي بود تا با كله به طرف اتيشي كه اونا به پا كرده بودن حمله كنيم اون بنده هاي خدا هم تا ديدن اينجور از سرما ميلرزيم با چند تا استكان چاي از ما پذيرايي كردن تا كمي از سرماي تن ما كم بشه خدا پدرشون رو بيامرزه  بالاخره بعد گرم شدن راه افتاديم تو برف ها و بعد گرفتن چند تا عكس يادگاري به طرف خونه حمله ور شديم  چون هرچي به غروب نزديك ميشديم هوا سرد تر ميشد وقتي رسيديم خونه يكي دوتا پتو رو انداختيم رو سرمون وخودمو چسبوندم به بخاري  . هم دلچسب بود هم اينكه با خودم عهد كردم كه ديگه حوس برف بازي نكنم .

-         سادات در کوهستان

-         دانش آموختگان برجسته ی حضرت آیت الله کوهستانی (ره)

-